چسب های گرماذوب Hot-Melt Adhesives
شهبازی

چسب های گرماذوب Hot-Melt Adhesives

این چسب ها %۱۰۰ جامد می باشند و به صورت مذاب و داغ به کار می روند. در فرمول بندی این چسب ها معمولاً یک ساختار اصلی backbone پلیمری مانند اتیلن وینیل استات وجود دارد که جهت افزایش سیالیت مذاب و کاهش هزینه ها از یک روان کننده مانند واکس نیز به همراه این پلیمر استفاده می شود. چسباننده ها Tackifiers نیز چسبندگی و ویسکوزیته را افزایش می دهند. مواد دیگر افزودنی نیز دمای مذاب را تحت تأثیر قرار می دهند.
مانند بسیاری از مواد آلی، افزایش حرارت، منجر به تخریب این چسب ها می شود. افزایش زمان حرارت دهی نیز منجر به شروع واکنش تخریب و سوختن چسب می شود. که در نتیجه آن کیفیت چسبندگی بسیار افت می کند. آنتی اکسیدان ها و پایدارکننده های حرارتی جزء اجزاء بسیار مهم چسب های گرماذوب می باشد.
بسیاری از چسب های گرماذوب که کاربرد عمومی دارند در دمای حدود ۱۷۷ درجه سانتیگراد به کار می روند. اما چسب هایی با دمای کاربرد پایین تر، در حدود ۱۲۱ درجه سانتیگراد نیز موجود می باشد. دمای ذوب محدود چسب های مذاب کاربرد آنها را محدود می کند.
گرچه فرمولاسیون های برپایه پلی آمیدها و پلی یورتان ها در دماهای بالاتر نیز کارآیی مناسبی دارند اما هزینه آنها بالاتر است.
نمونه ای که قرار است چسبانده شود باید این قابلیت را داشته باشد که بدون جمع شدگی و تغییر شکل دمای چسب مذاب را تحمل کند. چسب های گرماذوب برای نمونه هایی که از فرآیند بیرون می آیند یا وارد این فرآیند می شوند مناسب نمی باشند. در چسب هایی که درصد قابل توجهی روان کننده به کار رفته است در شرایط انجماد کاملاً شکننده خواهد بود.
چسب های گرماذوب با سردشدن جامد می شوند که عمل جامد شدن این چسب ها به سرعت انجام می گیرد و عمل جامد شدن تا ۱۰۰% ادامه پیدا می کند. این قابلیت، چسب های گرماذوب را به عنوان گزینه مناسبی برای بسته بندی های سرعت بالا تبدیل کرده است. چسب های گرماذوب را به شکل دان های ریز می توان اکسترود کرد و از این دانه ها برای بستن دریچه ها استفاده کرد. در برخی موارد چسب های گرماذوب از پیش آماده می باشند و زمان استفاده با حرارت فعال می شوند، چسب های گرماذوب ذاتاً ضدآب هستند و برای بسیاری کاربردهای ویژه مانند ترموست بودن یا حساس به فشار بودن، می توان آنها را فرمول بندی کرد.
بهترین زمان برای آزمایش قدرت پیوند چسب های گرماذوب یک روز یا چند روز پس از چسباندن می باشد در برخی موارد رزین های پلیمری چسب، با گذشت زمان بلوری می شوند که این موضوع به شدت استحکام چسبندگی را تحت تأثیر قرار می دهد.
جهت شناساندن و معرفی چسب های گرماذوب، گاهی مواقع از نقطه نرمی کره و حلقه (RB) استفاده می شود. نقطه نرمی (RB) دمایی است که در آن چسب گرماذوب آنقدر نرم می شود که یک کره فلزی با شعاع و وزن معین، در آن فرو می رود.
نفوذ، معیار سختی چسب می باشد که برحسب میلیمتر بیان می شود و عبارتست از میزان نفوذ یک سوزن مشخص تحت بار استاندارد (به عنوان مثال ۲۰۰ گرم) در نمونه مورد آزمایش در مدت زمان معین، (به عنوان مثال ۳ ثانیه) در دمای ثابت (۲۵ درجه سانتیگراد). محصولی که میزان نفوذ آن ۳ یا ۴ ملیمتر باشد، از ماده ای که این میزان ۱۲ تا ۱۵ باشد بسیار سخت تر می باشد. چسب های گرماذوب حساس به فشار والاستومری که برای برچسب ها و نوارها به کار می روند نرم بوده و میزان نفوذ آنها بالاتر از ۲۰ میلیمتر می باشد.
چسب های گرماذوب با اشکال جامد مختلف تولید می شوند که چیپس شکل، متخلخل، بالشتکی و مسطح اشکال معمول این چسب ها می باشند. در مورد چسب های گرماذوبی که در حالت جامد به هم می چسبند به روش اکستروژن هم زمان یا روکش گذاری این مشکل برطرف می شود.
چیپس های چسب توسط قسمت خوراک به صورت خودکار وارد اکسترودر می شوند.
مطلب قبلی میزان مالیات املاک در سال ۹۸ تعیین شد
مطلب بعدی شرکت متناظر اینستکس در تهران تاسیس شد
1482 رتبه بندی این مطلب:
5/0

برای دادن نظر لطفا وارد شوید و یا ثبت نام کنید

تعداد بازدید

بازدید کل بازدید روزانه